خود را كور وانمود كرده بر سر فردى ميرفتند و چندى بدعا و نماز پرداخته و در زمانى چشم خود را غفلتا باز ميكردند با دعاى آنكه امام رضا ايشان را شفا داده است . روزى يكى از اين شيادان بر در صحن نشسته بود كه كوكبهء نادر شاه پيدا شد چون نادر را چشم بر او افتاد پرسيد كه چند وقت است تو كورى گفت دو سال نادر شاه كه از باطن او آگاه بوده گفت اگر همين دم چشم تو روشن نشود ترا خواهم كشت مردك از بيم جان همچو نمود كه باخلاص دعا مىكند يكدم چشمش بينا گشت مردم فرياد كردند امام رضا معجزه فرمود و جامهء او را پاره‌پاره كرده براى تبرك مىبردند نادر شاه تبسم كرده و از او درگذشت اما سعدى گوهر مقصود را چنين سروده : شعر : غريبى گرت ماست پيش آورد * دو پيمانه آبست و يك چمچه دوغ گر از بنده لغوى شنيدى ببخش * جهان‌ديده بسيار گويد دروغ [ 688 - عقائد دينى نادر شاه . ] 688 من العقائد چون نادر شاه حنفى بود و غالبا احناف در اصول اشعرى مىباشند اعتقاد داشتى كه سبب هر چيز را سابقهء حكم ازلىست لاجرم خود را در هنگام قتل و غارت مردم آلت دست جبار منتقم مىپنداشتى و بر طبق اين مدعا حكايتى ياد ميكنند و آن اينست كه روزى تيرى در منزل وى افكندند و بر آن برگى نوشته بود كه اگر پادشاهى حمايت از رعيت كن و اگر پيغمبرى راه نجات بما بنما و اگر خدائى رحم بمخلوق خود كن چون نادر شاه آن را ديد گفت آن سؤال را با جوابى كه خود گفته بود منضم ساخته ميان مردم پخش كنند كه من نه پادشاهم تا حمايت رعيت كنم نه پيامبر تا طريق نجات نمايم نه خدا تا بر بندگان رحم كنم بلكه آلت دست قهار على الاطلاقم كه براى عقوبت گناه‌كاران آمده‌ام قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ و زبان حال نادر شاه بدين بيت‌گويان شعر : هر آنكس را كه مذهب غير جبر است * پيمبر گفته او مانند گبر است [ 689 - اختلاف سپاه نادر شاه بعد از قتلش . ] 689 من الوقايع گويند روزيكه نادر شاه در شب گذشته آن كشته شد اختلاف عظيمى در سپاهش پديد آمد احمد خان ابدالى با افواج اوزبك بر سپاه ايران تك آورد و آنان نيز حملهء ايشان را رد كردند احمد خان صلاح در آن ديد كه بقندهار رفته آن شهر را به تصرف خود درآورد و در ميان راه بر خزانه‌ايكه از كابل و سند بلشكر ايران ميبردند تك آورد و آن را به زور بستد و بدان مال و خواسته آبرويى يافت سپس بنياد حكومتى افكند كه كشورهاى اطراف از وى حساب برگرفتند . امرائى كه نادر شاه را كشتند بپادشاهى